Historia euro: kiedy wprowadzono euro i jak do tego doszło

Euro wprowadzono 1 stycznia 1999 roku w 11 krajach Unii Europejskiej, ale przez pierwsze trzy lata istniało tylko w rachunkach i płatnościach bezgotówkowych. Banknoty i monety euro trafiły do obiegu 1 stycznia 2002 roku w 12 państwach.

Od planu Wernera z 1970 roku do startu euro w 1999 roku państwa Wspólnoty przygotowywały wspólną walutę prawie 30 lat. Dziś euro jest walutą 21 państw Unii, a ostatnio, 1 stycznia 2026 roku, dołączyła do nich Bułgaria. Polska zobowiązała się przyjąć euro, ale rząd nie wyznaczył terminu, a kraj nie spełnia kryteriów.

Aktualizacja: 14 października 2026

Kiedy wprowadzono euro: 1999 i 2002

1 stycznia 1999 roku Austria, Belgia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Niemcy, Portugalia i Włochy na stałe związały swoje waluty z euro, a euro zastąpiło koszyk walut ECU w proporcji jeden do jednego. Przez pierwsze trzy lata euro służyło do rozliczeń księgowych i płatności elektronicznych. Klienci w sklepach nadal płacili markami czy lirami.

Gotówka przyszła 1 stycznia 2002 roku. Banknoty i monety euro weszły wtedy do obiegu w 12 krajach, bo 1 stycznia 2001 roku do strefy dołączyła Grecja. Europejski Bank Centralny nazywa tę operację największą wymianą pieniądza w historii świata. Na start 15 drukarni wydrukowało 14,89 mld banknotów o wartości około 633 mld euro, a 16 mennic wybiło około 52 mld monet dla 308 mln ludzi. Po tygodniu klienci płacili w euro w ponad połowie transakcji gotówkowych, a od 1 marca 2002 roku euro było jedynym prawnym środkiem płatniczym w strefie.

Niemcy przyjęli euro razem z pozostałymi dziesięcioma krajami pierwszej grupy: w rozliczeniach od 1 stycznia 1999 roku, w gotówce od 1 stycznia 2002 roku. Kurs wymiany wynosił 1,95583 marki niemieckiej za 1 euro.

Historia euro w datach

Najważniejsze daty w historii euro

Rok	Wydarzenie
1865	Francja, Belgia, Włochy i Szwajcaria tworzą Łacińską Unię Monetarną
1873	Szwecja i Dania tworzą Skandynawską Unię Monetarną, w 1875 roku dołącza Norwegia
1970	Raport Wernera: plan unii gospodarczej i walutowej w ciągu dziesięciu lat
1979	Państwa Wspólnoty uruchamiają Europejski System Walutowy z jednostką ECU
1989	Raport Delorsa dzieli drogę do wspólnej waluty na trzy etapy
1992	Państwa podpisują traktat z Maastricht (7 lutego), który wchodzi w życie 1 listopada 1993 roku
1994	Powstaje Europejski Instytut Walutowy
1995	Rada Europejska w Madrycie nadaje wspólnej walucie nazwę euro
1996	Europejski Instytut Walutowy wybiera wzory banknotów Roberta Kaliny
1998	1 czerwca powstaje Europejski Bank Centralny
1999	Euro w 11 krajach, na razie bez banknotów i monet
2001	Grecja dołącza do strefy euro
2002	Banknoty i monety euro wchodzą do obiegu w 12 krajach
2013	EBC wprowadza pierwszy banknot serii Europa: 5 euro
2019	Banki centralne przestają wydawać banknot 500 euro
2023	Chorwacja przyjmuje euro
2026	Bułgaria przyjmuje euro, a EBC pyta Europejczyków o wzory nowych banknotów

Zanim powstało euro: unie walutowe XIX wieku

Kilka państw Europy miało wspólny pieniądz już w XIX wieku. W 1865 roku Francja, Belgia, Włochy i Szwajcaria założyły Łacińską Unię Monetarną, do której później dołączyła Grecja. Członkowie przyjęli wspólne zasady bicia monet i jedną proporcję wartości złota do srebra. Układ podkopały Włochy i Grecja swoimi manipulacjami monetarnymi. Frank szwajcarski, który wymieniamy w kantorze, to waluta jednego z czterech założycieli tamtej unii.

Osiem lat później Szwecja i Dania utworzyły Skandynawską Unię Monetarną, a w 1875 roku przystąpiła do niej Norwegia. Wspólną jednostką była korona oparta na złocie, a monety trzech krajów były wymienne. Unia straciła znaczenie po wybuchu I wojny światowej, gdy kraje porzuciły standard złota. Dziś Szwecja, Dania i Norwegia mają osobne korony, a szwedzka, duńska i norweska są w naszej stałej ofercie.

Początki samego pieniądza opisujemy w tekście o historii pieniądza od barteru do monet.

Od planu Wernera do traktatu z Maastricht

Na szczycie w Hadze w 1969 roku przywódcy państw Wspólnoty postawili cel: unię gospodarczą i walutową. Grupa pod przewodnictwem Pierre’a Wernera przedstawiła w 1970 roku plan dojścia do niej w ciągu dziesięciu lat, etap po etapie. Państwa wstrzymały plan po rozpadzie systemu z Bretton Woods w 1971 roku.

Kolejną próbą był „wąż w tunelu” z 1972 roku, czyli mechanizm, który trzymał wahania walut Wspólnoty wobec dolara w wąskich granicach. Większość uczestników wyszła z niego w niecałe dwa lata. W 1979 roku państwa Wspólnoty uruchomiły Europejski System Walutowy. Opierał się na mechanizmie kursowym ERM i jednostce ECU, czyli średniej ważonej walut uczestników. Kursy mogły odchylać się o 2,25 procent w każdą stronę, a kurs lira włoskiego o 6 procent.

Na szczycie w Hanowerze w 1988 roku przywódcy zlecili komitetowi Jacques’a Delorsa, ówczesnego przewodniczącego Komisji Europejskiej, przygotowanie planu. Komitet w raporcie z 1989 roku podzielił drogę do wspólnej waluty na trzy etapy:

1. od 1 lipca 1990 roku: swobodny przepływ kapitału między państwami,
2. od 1 stycznia 1994 roku: zbliżanie polityki gospodarczej i Europejski Instytut Walutowy,
3. od 1 stycznia 1999 roku: euro i wspólna polityka pieniężna Europejskiego Banku Centralnego.

W grudniu 1991 roku Rada Europejska przyjęła w Maastricht traktat o Unii Europejskiej z przepisami o unii walutowej. Państwa podpisały go 7 lutego 1992 roku, a w życie wszedł 1 listopada 1993 roku. Traktat określił warunki wejścia do strefy euro, czyli kryteria konwergencji, nazywane też kryteriami z Maastricht:

• inflacja najwyżej o 1,5 punktu procentowego wyższa niż w trzech państwach z najlepszymi wynikami,
• finanse publiczne bez procedury nadmiernego deficytu (wartości odniesienia to deficyt 3 procent PKB i dług 60 procent PKB),
• długoterminowe stopy procentowe najwyżej o 2 punkty procentowe wyższe niż w tych samych trzech państwach,
• co najmniej dwa lata w mechanizmie kursowym ERM II bez poważnych napięć,
• prawo krajowe zgodne z prawem Unii.

W maju 1998 roku 11 państw przyszłej strefy euro ustaliło, że kursy wymiany na euro oprą na dotychczasowych kursach centralnych ERM. 1 czerwca 1998 roku we Frankfurcie powstał Europejski Bank Centralny, a jego pierwszym prezesem został Wim Duisenberg.

Skąd nazwa euro i znak €

W grudniu 1995 roku, na szczycie w Madrycie, Rada Europejska postanowiła, że wspólna waluta będzie się nazywać euro. Nazwa miała brzmieć tak samo we wszystkich językach Unii i zastąpiła zapisany w traktacie termin ECU. Rada zapisała w konkluzjach także harmonogram: euro od 1 stycznia 1999 roku, banknoty i monety najpóźniej od 1 stycznia 2002 roku.

Znak € nawiązuje do greckiej litery epsilon, czyli do kolebki cywilizacji europejskiej, i do pierwszej litery słowa „Europa”. Dwie równoległe kreski oznaczają stabilność euro. W tabelach banków i kantorów waluta ma kod EUR. Na polskiej klawiaturze w układzie programisty znak € wpiszesz skrótem prawy Alt + U.

Banknoty euro: od projektu Kaliny do serii Europa

W 1996 roku Europejski Instytut Walutowy ogłosił konkurs na wzory banknotów. Do konkursu 29 projektantów i zespołów nadesłało 44 projekty. Na początku grudnia 1996 roku Rada instytutu wybrała projekt Roberta Kaliny z austriackiego banku centralnego.

Motywem są epoki i style w architekturze Europy. Na banknocie 5 euro jest styl klasyczny, na 10 euro romański, na 20 euro gotycki, na 50 euro renesansowy, na 100 euro barok i rokoko, a na 200 euro architektura XIX wieku z żelaza i szkła. Okna i bramy z przodu symbolizują otwartość i współpracę, mosty z tyłu łączność między ludźmi w Europie oraz między Europą a resztą świata. Wszystkie budowle na banknotach są stylizacjami i według EBC nie przedstawiają istniejących zabytków ani mostów.

W holenderskim Spijkenisse stoi dziś siedem mostów zbudowanych według wzorów z banknotów euro. Projektant Robin Stam zaproponował je w 2011 roku przy budowie nowego osiedla, a miasto oddawało je między 2011 a 2013 rokiem.

Serię Europa EBC wprowadzał przez sześć lat: 5 euro w 2013 roku, 10 euro w 2014, 20 euro w 2015, 50 euro w 2017, a 100 i 200 euro 28 maja 2019 roku. Serię odświeżył berliński projektant Reinhold Gerstetter. W dwóch zabezpieczeniach bank umieścił portret Europy, postaci z mitologii greckiej, wzięty z wazy w Luwrze. Doszła też nazwa waluty zapisana cyrylicą, bo do Unii weszła Bułgaria.

Banknot 500 euro

4 maja 2016 roku EBC zdecydował, że przestanie produkować banknot 500 euro i nie umieści go w serii Europa. Jako powód podał obawy, że ten nominał może ułatwiać nielegalną działalność. Od 27 stycznia 2019 roku 17 z 19 banków centralnych strefy przestało go wydawać, a niemiecki Bundesbank i bank centralny Austrii wydawały go jeszcze do 26 kwietnia 2019 roku. Banknot pozostał prawnym środkiem płatniczym i zachowuje wartość. W kantorze przyjmujemy banknoty euro od 5 do 500, więc ten nominał też u nas wymienisz.

Czy stare banknoty euro są ważne

Tak. Banknoty pierwszej serii, wprowadzone w 2002 roku, nadal są prawnym środkiem płatniczym. EBC wydaje je obok serii Europa, dopóki starczy zapasów, a datę, od której przestaną być ważne, ogłosi z dużym wyprzedzeniem. Do października 2026 roku takiej daty nie podał. Jeśli trafisz na wiadomość, że stare banknoty 50 euro tracą ważność, sprawdź ją na stronie EBC. Każdy banknot euro, także pierwszej serii, wymienisz bez limitu czasu w krajowym banku centralnym strefy euro.

W naszym kantorze przyjmujemy banknoty pierwszej serii na tych samych zasadach co banknoty serii Europa.

Co dalej: nowe banknoty i cyfrowe euro

Nowe banknoty euro: ankieta i terminy

Pierwsza seria weszła do obiegu ponad 20 lat temu, a banki centralne zmieniają banknoty zwykle co 10 do 15 lat, między innymi po to, by utrudnić fałszerstwa. Na trzecią serię EBC wybrał dwa tematy: „Kultura europejska” oraz „Rzeki i ptaki”. Od 23 lipca do 21 września 2026 roku Europejczycy oceniali w ankiecie dziesięć projektów, a wzięło w niej udział 9,96 mln osób.

Wynik ankiety jest dla EBC wskazówką. O wzorze zdecyduje Rada Prezesów EBC, a weźmie pod uwagę także drugą, reprezentatywną ankietę, zalecenia jury i ocenę techniczną. Rada ma podjąć decyzję około końca 2026 roku, a nowe banknoty mają wchodzić do obiegu stopniowo od początku lat 30. XXI wieku. Obecne banknoty pozostaną ważne i będą krążyć równolegle.

Cyfrowe euro

Równolegle EBC pracuje nad cyfrowym euro. Fazę przygotowawczą zaczął w listopadzie 2023 roku, a w październiku 2025 roku przeniósł projekt do kolejnej fazy. Bank zakłada, że jeśli Parlament Europejski i Rada przyjmą rozporządzenie w 2026 roku, pilotaż może ruszyć w połowie 2027 roku, a pierwsza emisja będzie możliwa w 2029 roku. W lipcu 2026 roku obie instytucje rozpoczęły negocjacje nad przepisami, a do połowy września nie uzgodniły tekstu.

Kraje strefy euro i daty przyjęcia euro

Euro jest dziś walutą 21 z 27 państw Unii Europejskiej i na co dzień używa go ponad 350 mln osób. W tabeli znajdziesz datę przyjęcia euro w każdym kraju i kurs, po którym przeliczono dawną walutę.

Kraje strefy euro, daty przyjęcia euro i kursy wymiany dawnych walut

Kraj	Euro od	Dawna waluta	Ile dawnej waluty za 1 euro
Austria	1 stycznia 1999	szyling austriacki	13,7603
Belgia	1 stycznia 1999	frank belgijski	40,3399
Finlandia	1 stycznia 1999	marka fińska	5,94573
Francja	1 stycznia 1999	frank francuski	6,55957
Hiszpania	1 stycznia 1999	peseta	166,386
Holandia	1 stycznia 1999	gulden	2,20371
Irlandia	1 stycznia 1999	funt irlandzki	0,787564
Luksemburg	1 stycznia 1999	frank luksemburski	40,3399
Niemcy	1 stycznia 1999	marka niemiecka	1,95583
Portugalia	1 stycznia 1999	escudo	200,482
Włochy	1 stycznia 1999	lir włoski	1 936,27
Grecja	1 stycznia 2001	drachma	340,750
Słowenia	1 stycznia 2007	tolar	239,640
Cypr	1 stycznia 2008	funt cypryjski	0,585274
Malta	1 stycznia 2008	lir maltański	0,429300
Słowacja	1 stycznia 2009	korona słowacka	30,1260
Estonia	1 stycznia 2011	korona estońska	15,6466
Łotwa	1 stycznia 2014	łat	0,702804
Litwa	1 stycznia 2015	lit	3,45280
Chorwacja	1 stycznia 2023	kuna	7,53450
Bułgaria	1 stycznia 2026	lew	1,95583

Poza Unią euro używają na mocy umów z UE Andora, Monako, San Marino i Watykan. Kosowo i Czarnogóra posługują się nim bez takich umów, a wcześniej używały marki niemieckiej.

Sześć państw Unii nie ma euro: Polska, Czechy, Węgry, Rumunia, Szwecja i Dania. Dania jako jedyna wynegocjowała klauzulę opt-out. Pozostałe mają przyjąć euro po spełnieniu kryteriów, a według EBC żadna z ich walut nie uczestniczy dziś w mechanizmie ERM II. Waluty pięciu pozostałych krajów są w naszej stałej ofercie, w tym korona czeska, forint i lej rumuński.

Euro a Polska: zobowiązanie bez terminu

Polska zobowiązała się przyjąć wspólną walutę, gdy ratyfikowała traktat akcesyjny i 1 maja 2004 roku weszła do Unii. Tak ujęło to Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską w lutym 2024 roku. Traktaty nie wyznaczają daty, bo kraj przyjmuje euro po spełnieniu kryteriów.

EBC w raporcie o konwergencji z 24 czerwca 2026 roku ocenił, że Polska nie spełnia żadnego z czterech kryteriów gospodarczych. Inflacja przekroczyła wartość odniesienia 2,7 procent, Polska jest objęta procedurą nadmiernego deficytu, złoty nie uczestniczy w ERM II, a średnia długoterminowa stopa procentowa wyniosła 5,4 procent przy wartości odniesienia 5,1 procent. Polskie prawo nie jest też w pełni zgodne z wymogami strefy euro.

Przyjęcie euro wymagałoby również zmiany Konstytucji. Jej art. 227 przyznaje Narodowemu Bankowi Polskiemu „wyłączne prawo emisji pieniądza”. Ustawę zmieniającą Konstytucję Sejm uchwala większością co najmniej 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy posłów, a Senat bezwzględną większością głosów.

W styczniu 2026 roku minister finansów Andrzej Domański mówił, że Polska nie wyznaczyła terminu, a rząd nie pracuje teraz nad przyjęciem euro. Jako powód podał argumenty ekonomiczne.

Najwyższy i najniższy kurs euro w historii NBP

Sprawdziliśmy wszystkie średnie kursy euro z tabel A NBP od 2 stycznia 2002 roku, pierwszego dnia gotówki euro, do 14 października 2026 roku: 6 262 notowania. Najtańsze euro było 31 lipca 2008 roku, po 3,2026 zł. Najdroższe było 7 marca 2022 roku, po 4,9647 zł, czyli o 1,76 zł więcej.

Kurs średni euro w tabelach A NBP, wybrane notowania od 2002 roku

Data	Kurs średni	Tabela NBP	Co to za notowanie
2 stycznia 2002	3,5496 zł	1/A/NBP/2002	pierwszy dzień gotówki euro
1 marca 2004	4,9149 zł	42/A/NBP/2004	najwyższy kurs przed wejściem Polski do Unii
4 maja 2004	4,7805 zł	86/A/NBP/2004	pierwsze notowanie po wejściu Polski do Unii
31 lipca 2008	3,2026 zł	149/A/NBP/2008	najniższy kurs od 2002 roku
18 lutego 2009	4,8999 zł	34/A/NBP/2009	najwyższy kurs w 2009 roku
7 marca 2022	4,9647 zł	045/A/NBP/2022	najwyższy kurs od 2002 roku
14 października 2026	4,3706 zł	200/A/NBP/2026	dzień aktualizacji tekstu

To dane historyczne. Aktualny kurs kupna i sprzedaży euro w naszym kantorze sprawdzisz na stronie wymiany euro w Warszawie.

Euro w kantorze przy Grzybowskiej

Euro to jedna z 24 walut, które wymieniamy w obie strony. Przyjmujemy banknoty od 5 do 500 euro. Monet nie przyjmujemy: koszt ich rozliczenia przewyższa wartość, dlatego drobne najlepiej wydać jeszcze w podróży. Uszkodzonych banknotów też nie przyjmujemy. Wymienisz je w banku centralnym strefy euro, zwykle bezpłatnie, jeśli zachowała się ponad połowa banknotu. Złote monety kolekcjonerskie i bulionowe skupujemy w ramach osobnej usługi.

Kurs jest ten sam niezależnie od kwoty. Kurs ze strony jest korzystniejszy niż na tablicy w kantorze, poproś o niego kasjera (nie dotyczy drobnych nominałów). Kurs zarezerwujesz na 60 minut przy każdej kwocie. Przy większej kwocie albo konkretnych nominałach zadzwoń dzień wcześniej, a przygotujemy gotówkę na umówioną godzinę. Dokument tożsamości jest potrzebny od równowartości 15 000 euro, liczonej po średnim kursie NBP; przy mniejszych kwotach wymiana jest anonimowa.

Kantor Argentarii, ul. Grzybowska 61 lok. 12, 00-844 Warszawa (Platinum Towers, kilka minut od ronda Daszyńskiego). Telefon: +48 791 901 979. Obsługujemy po polsku, angielsku, ukraińsku i rosyjsku.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy wprowadzono euro?

Euro wprowadzono 1 stycznia 1999 roku w 11 krajach Unii Europejskiej, na początek tylko w księgowości i płatnościach elektronicznych. Banknoty i monety euro weszły do obiegu 1 stycznia 2002 roku w 12 krajach, bo w 2001 roku dołączyła Grecja. Od 1 marca 2002 roku euro było jedynym prawnym środkiem płatniczym w strefie, a dawne waluty straciły ten status.

Kiedy Niemcy wprowadzili euro?

Niemcy przyjęli euro razem z pierwszą jedenastką krajów, 1 stycznia 1999 roku, najpierw w rozliczeniach bezgotówkowych. Banknoty i monety euro pojawiły się w niemieckich portfelach 1 stycznia 2002 roku. Kurs wymiany wynosił 1,95583 marki niemieckiej za 1 euro. Taki sam kurs dostał w 2026 roku bułgarski lew.

Ile krajów ma euro?

Euro jest walutą 21 państw Unii Europejskiej. Ostatnio dołączyły Chorwacja, 1 stycznia 2023 roku, i Bułgaria, 1 stycznia 2026 roku. Na mocy umów z Unią euro używają też Andora, Monako, San Marino i Watykan, a bez umów Kosowo i Czarnogóra. W Unii poza strefą euro są Polska, Czechy, Węgry, Rumunia, Szwecja i Dania.

Czy banknoty euro z 2002 roku są ważne?

Tak. Banknoty pierwszej serii, wprowadzone w 2002 roku, nadal są prawnym środkiem płatniczym. EBC wydaje je obok serii Europa, dopóki starczy zapasów, a datę utraty ważności ogłosi z dużym wyprzedzeniem. Do października 2026 roku takiej daty nie podał. W kantorze Argentarii przyjmujemy je tak jak serię Europa. Każdy banknot euro wymienisz bez limitu czasu w banku centralnym strefy euro.

Czy banknot 500 euro jest nadal ważny?

Tak. W 2016 roku EBC zdecydował, że nie będzie już produkować banknotu 500 euro, a w 2019 roku banki centralne przestały go wydawać. Banknot pozostał prawnym środkiem płatniczym i zachowuje wartość. W kantorze Argentarii przy Grzybowskiej 61 przyjmujemy banknoty euro od 5 do 500, więc taki banknot wymienisz u nas na złote.

Kiedy Polska przyjmie euro?

Termin nie jest wyznaczony. Polska zobowiązała się przyjąć euro, gdy weszła do Unii, ale traktaty nie podają daty, a kraj przyjmuje wspólną walutę dopiero po spełnieniu kryteriów. Według raportu EBC z czerwca 2026 roku Polska nie spełnia żadnego z czterech kryteriów gospodarczych, a w styczniu 2026 roku minister finansów mówił, że rząd nie pracuje teraz nad przyjęciem euro.

Skąd się wzięła nazwa euro?

Nazwę wybrała Rada Europejska na szczycie w Madrycie w grudniu 1995 roku. Miała brzmieć tak samo we wszystkich językach Unii i zastąpić termin ECU, czyli nazwę koszyka walut z Europejskiego Systemu Walutowego. Znak € nawiązuje do greckiej litery epsilon i do pierwszej litery słowa „Europa”, a dwie kreski oznaczają stabilność.

Źródła

1. Unia Europejska, „Historia i powody wprowadzenia euro”, european-union.europa.eu (aktualizacja 21 kwietnia 2026).
2. Parlament Europejski, noty tematyczne „Historia unii gospodarczej i walutowej” oraz „Traktat z Maastricht i Traktat z Amsterdamu”.
3. Rada Europejska, konkluzje prezydencji ze szczytu w Madrycie, 15 i 16 grudnia 1995.
4. Komisja Europejska: kryteria konwergencji; euro poza strefą euro.
5. Europejski Bank Centralny: komunikat z 2 maja 1998; wymiana gotówki w 2002 roku; projekt banknotów; seria Europa; banknoty uszkodzone; przemówienie z 11 sierpnia 2004 o konkursie na wzory banknotów.
6. Europejski Bank Centralny: komunikaty z 4 maja 2016 (banknot 500 euro), 30 października 2025 (cyfrowe euro), 24 czerwca 2026 (raport o konwergencji) i 23 września 2026 (ankieta o nowych banknotach); pytania i odpowiedzi o nowych banknotach.
7. Latvijas Banka, „500 euro banknotes will no longer be issued”, 3 stycznia 2019.
8. Eurostat i Banco de España: nieodwołalne kursy wymiany walut narodowych na euro; Rozporządzenie Rady (UE) 2025/1409 z 8 lipca 2025 (Bułgaria).
9. Deutsche Bundesbank, „The European Central Bank turns 25”.
10. Norges Bank, Skandynawska Unia Monetarna; Encyclopaedia Britannica, Łacińska Unia Monetarna; Bruegel, raporty Wernera i Delorsa.
11. CVCE, Uniwersytet Luksemburski, „The euro sign”; Microsoft, polski układ klawiatury (programisty).
12. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, art. 227 i 235 (sejm.gov.pl); Demagog, 16 maja 2019 i 10 sierpnia 2026; Polskie Radio, 26 stycznia 2026.
13. Euronews, mosty z banknotów euro w Spijkenisse, 27 lipca 2026; Eunews, 9 lipca 2026; Ecommerce Europe, 18 września 2026.
14. Narodowy Bank Polski, API kursów walut, tabele A od 2 stycznia 2002 do 14 października 2026.

Materiał z działu Historia pieniądza. Tekst ma charakter informacyjny: nie jest prognozą kursu ani poradą inwestycyjną.